gezond-ontbijt-2008-027-1

Dag Wendy,

 

Ik had graag nog een woordje gezegd tegen jou.

In naam van al je collega’s en de hele school.

Een woordje van dank.

Een woordje van dank voor alle keren dat wij tegen jou “dank u” mochten zeggen.

Ook al vond je dat steeds weer overbodig.

“Allé alle, ’t is al goed jong!”, zei je dan. “Da’s toch niet meer dan normaal?!

Of: “Nee, nee, neen, ’t is niets hoor! Graag gedaan!”

Jammer genoeg kan je dit nu niet meer zeggen, toch hopen we dat je dit nog hoort:

 

Dank u, Wendy, voor je Wendy-zijn. De Wendy als geen ander.

De Wendy die ons nog steeds lessen in levenslust geeft.

Die ons leert wat hoop is.

 

Dank u voor de Wendy die het handboek “Hoe ben ik een supercollega” kon geschreven hebben. Voor gevorderden!

Dank u om onze pauzes in de leraarskamer kleur te geven.

Dank u voor de Wendy die graag kiwi’s verstopt in andermans huis.

Je vond het nog zo leuk toen er enkele pas een paar weken later ontdekt werden…

Dank u voor de Wendy die mij een ‘Orvalleke’ trakteerde omdat ze de wedstrijd

“Om ter eerst naar den Brico” verloor.

 

Dank u voor de Wendy die de leerlingen graag een nachtzoen gaf op ons bosklasavontuur.

Bedankt om je beloftes als juffrouw op alle gebied na te komen.

Om van je droom je werkelijkheid te maken.

 

Dank u voor de Wendy die niet wou plooien.

 

We kunnen zo nog uren doorgaan, maar ja,

“ ‘t Is al goed zeker? Da’s toch niet meer dan normaal?!”

 

Heel vaak beseft men pas in moeilijke tijden wat een mens

aan een ander mens kan hebben, wat een mens waard kan zijn.

Wel, bij jou hadden we het al veel langer in de gaten.

Je was een levensles op zich, zonder dat je ’t wist,

en dat is één van de mooiste dingen die men een mens kan toeschrijven.

 

De harten die hier bij jou worden neergelegd staan symbool voor het jouwe.

Het was zo groot. Voor alles en iedereen.

 

In naam van al je collega’s en de hele school geef ik je graag nog een gedichtje mee.

’t Is eigenlijk een kort rijmpje… Eigenlijk maar twee woorden:

 

namens het schoolteam,

Peter Gansbeke


De familie van juf Wendy Bosman dankt iedereen voor de vele steunbetuigingen, de vele kaartjes, tekeningen en andere attenties, de bezoekjes en de bemoedigende woorden.  De aanwezigheid van bijzonder veel mensen op de uitvaartplechtigheid, betekende een ware steun voor ons allen!

Dank u wel !

Namens de familie, Gino, Maité en Britt